Saçmalıklar
KADIN OLMAK NEDİR?
Ben
küçük kızlar gördüm kadın olmuş
Ailesine
bakmış, kardeşlerini büyütmüş
İzni
olmamış okumaya
Arkadaşı
yokmuş
Onu
getirmiş, bunu götürmüş
13
yaşında evlenmiş
Bir
kızı olmuş
Kahrından
ölmüş
Ve
bu böyle sürmüş
HAYATIMI
GERİ İSTİYORUM
Bedenimi
bıraktım artık
Doğaya
Güneş’e çiçeğe
Aklımı
kaybettim
Sensiz
yaşarken
Küçükken
ki kitaplarım kayboldu
Bazıları
yırtıldı
Hepsinin
aşk yazan kısımlarının altını çizmiştim
Sonsuza
dek yaşansın diye
Oyuncaklarımı
çöpe attılar artık büyüdün diye
Eski
yatağımı attılar sormadan artık sığmıyorsun diye
Ben
büyümek istemedim
Bana
hiç sormadılar
Büyümek
istiyor musun diye
YARIN
ÖLMÜŞ OLACAĞIM
Kimse
sevmesin beni
Gelmesin
peşimden
Olmasın
arkadaşım
Bir
kuşum, köpeğim olmasın
Elveda
desin hayat bana
Yarın
ölmüş olacağım
KIRMIZILAR
İÇİNDE
Yağmurlu
bir günde
Kırmızılar
içinde
Kulağımda
fısıltılar
Karşımda
biri var
Zarif
ve alımlı
Kısa
saçlı
Gözlerinde
ışıklar
Sözlerinde
parıltı var
Yürüyor
kaldırımda
Çiçekler
açıyor
Her
adımında
SEVMELİ
Sarılmak
istiyorum ben
Kimse
bilmeden
Anlatamıyorum
kendimi
Sevgilerle
Bekliyorum
sizleri
DOSTLAR
Birbirimizi
anlayabildiğimiz bir sessizlik içinde
Benim
birkaç dostum var
Bizim
dipsiz sırlarımız var
Acı
bir kahveyle
Oturup
manzaraya karşı
Hiç
susmayan sohbetlerimiz
Paylaşabildiğimiz
hüzünler
Sustuğumuz
gözyaşları var
Kahveli
sohbetler arasında
Anlayamamışım
ne kadar hızlı geçti zaman
Aceleyle
girerken son perdeye
Sönüp
giden bir yol var
Ve
benim artık sonsuz zamanım var
BİR EŞYA
Kâğıda
dökülen sözler
Kaç
kez elekten geçerler
Kurşun
kalem yazar onları
Yanında
da yardımcıları
Pek
çok kullanım alanı var
Evde
ve derslerde işine yarar
Sen
yaz diye kendini bitirir
Öğrenmen
için ucunu köreltir
İstersen
dersler için kullanma
Sadece
kâğıdı karala
Bırak
çizsin ellerin
Nedir
ki başka görevin
Çok
mu geldi duygular sana
Bırak
çıksın kâğıda
Onu
yazan da kalemdir
Bu
duygular da benimdir
TEK BAŞIMA
Saklanmak istiyorum ben
Kimse bulmasın lütfen
İstemiyorum seni, onu, ötekini
Sevgi arsızısınız hepiniz
Ben sizden olamam
Bu çirkin yolda koşamam
Rahat bırakın beni
İstemiyorum sizi, öbürünü, ötekini
Sevmiyorum insanları
Böyle tuhaf yaşamları
Saklanmak istiyorum ben
Kimse bulmasın lütfen
KALABALIKLAR
Üstüme gelen bir kalabalığın içinde
İlerliyorum yalnız bir şekilde
Kimsenin beni duyamayacağı uzaklıkta
Sıkışıp kaldım bir odaya
Yardım istiyorum, çırpınıyorum
Kendi dertleri çok olmuş
İnsanlar burada kaybolmuş
Göremez kimse seni
Önüne bakarken herkes
Manzarayı seyretmeyi unutmuş
Soruyorum size
Değer mi sizce
Bir kalabalığın içinde
Sessizce ölmeye
GÜZELLİK ALGILARI
Kim belirledi güzelliği
Kilom var benim
İncecik değil belim
Hastaysam ben güzel değil miyim?
Saçım yoksa
Ya beyazsam, ya simsiyahsam
Bir ucube miyim?
Göğüslerim yoksa
Çocuğum olmuyorsa
Ben kadın değil miyim?
Makyaj yapmıyorsam, takı takmıyorsam
Tırnaklarımı boyamıyorsam
Ben sevilmez miyim?
SEVİLMEYEN MEVSİM
Solar yapraklar
Yere düşer yağmur damlaları
Bir kasvet kokusu sarar havayı
Islanır dışarıdaki yavrular
Hüzünlenir ağaçlar
Hatta belki ağlarlar
Sevilmez sonbahar
Karanlıklar ve yağmurlar
OLMADI
Bir şey olsun istedim
Geceler boyu çalıştım
Çok yoruldum
Biri geldi
Olmadı dedi
OLACAK
Ben vazgeçmedim
Çalışmaya devam ettim
En sonunda biri gelecek
Ve oldu diyecek
HAYATIN KENDİSİ
Bir çatı katında, huzurlu gün
batımında
Var olan mutluluğun tozlu sayfaların
arasında
Çıkmaz bir sokakta, karamsarlığın
arkasında
Kaybolmuş yavru kedi lambanın
ışığında
Geride kalmış çocukluğun
Kırık bebeğin yanında
Liseli genç kalbin
Eski günlüklerin altında
Var olan güzelliğin
Makyaj masasının yanında
İlerleyen yetişkinliğin
Merdivenin son basamağında
KORKUNUN IŞIĞI
Bir yolculuğa çıkmışım
Sessiz ve karanlık
Ürkütücü soğuklar
Vızıldayan ormanlar
Korkmamalılar
Güneş doğacak
Kelebekler ve kuşlar
Soğuk gidecek
Hayat bize merhaba diyecek
NEGATİF
Solgun bir gün
Solgun yüzün
Saklambaç oynayan güneş
Bize hiç gelmeyecek
Ağlayan bulutlar
Bizi hiç sevmeyecek
Unutulmuş bir gün
Unutulmuş yüzün
Geride kalan ev anahtarı
Hiçbir kapıyı açmadı
Huzursuz bir gün
Huzursuz yüzün
Sevgiler gelmiş
Ama bizi sevmemiş
Umutsuz bir gün
Senin umutsuz yüzün
Gülmedi gözlerin
Sevilmedi sözlerin
FAZLA DUYGULAR KUTUSU
Fazla duygular kutusu
Nefret, sevgi, öfke ve neşe
Kurtulmak istenen
Ama kabullenilen
Fazla duygular kutusu
Pişmanlığı bırakmış
Çünkü ondan çok varmış
TEK BAŞINA
Sen kimsin?
Sevgiye ne yaptın?
Ben kimim?
Bir hiç miyim?
Bakma boşuna
Ben bireyim
Sensizse harikuladeyim
Sızlanma hiç
Dönmem geri
Öğrendim yapmam gerekenleri
Ben insanım
Sen canavar
SONBAHAR SARILARI
Bir ters bir düz
Bir türlü gelmiyor güz
Yağmurlar başlamamış
Bizleri yalnız bırakmış
Açılmamış yollar
Görülmemiş yapraklar
Çağırın bulutları
Döksün yağmurları
Kapansın perdeler
Silinsin izler
Gökkuşağı çıksın
Bizleri saklasın
Açılsın yollar
Sarılardan daha çok var
GURUR VE ÖFKE
Sevmeliyim seni
Engel olan ne ki
Gurur mu öfke mi?
ASILI BOŞLUK
Gölün üstünde yanan sandal
Kaybettiğimiz biri var
İzlerken yangını
Ağlayan erkek çocuğu
Ve kalbinde kalacak
Bir boşluk var
EN KISA ŞİİR
Yorgun, halsiz ve bitkin
Bir türlü kendime gelemedim
ÖLÜM
Özlüyorum
bazen gidenleri
Bu
hayatın vazgeçtiklerini
Üzüntüler,
acılar
Bunlardan
çok var
Bir
de mutluluk var
Tanımadığımız
insanlar
Birden
var olmuşlar
Hayatımızın
Başköşesine
oturmuşlar
BEYAZ AT
Ak
bir at
Uzun
boylu kız
Yemyeşil
çayırlar
Ve
kelebekler
Muhteşem
manzara
Kuşlar
da orada
Bileğinde
eteği
Kulağında
küpesi
Omuzları
çıplak
Saçları
bağlı
Gülümsüyor
Gözleri
kapalı
Ak
bir at
Uzanmış
çayırlara
Genç
kız sevsin
Ona
huzur versin
Ak
bir at
Ölüyor
Son
nefesinde
Sevilmek
istiyor
YİTİRİLMİŞ ÜMİT
Kimsenin
bilmediği yalnızlıkta
Yürüyorum
tek başıma
Belki
Katılırlar
bana
Görünen
çiçekler
Elbet
solup gidecekler
Kapanacak
gözler
Geri
gelmeyecek ümitler
KÖR KÖPEKLER
Bir
resim var hayalimde
Bir
kız
Elinde
kitabı
Şimdi
burada olmalı
Bir
yanda kahvesi
Bir
yanda köpeği
Bir
resim var hayalimde
Bir
şelale
Suda
köpeği
Kulağında
müziği
Bir
resim var hayalimde
Solmuş
resimler
Kör
köpekler
TÜRK KAHVESİ
Sevilmez
mi kahve
Sütlüsü
fındıklısı ya da filtre
Türk
kahvesi severim ben
Kahve
içmeye bahane
Yanında
çikolata şahane
Sınav
haftası gelmiş
Kahveler
bitmiş
Misafir
gelirmiş
Türk
kahvesi ikram edilirmiş
Bak
bakalım falıma
Kısmetim
var mı acaba
Uykuya
direnen ben
Bir
de yanımda kahvem
MUTSUZ OLDUĞUM GÜN
Ne yapmalıyım
Dışarı mı çıkmalı
Evde mi oturmalı
Yürüyüş mü yapmalı
Ders mi çalışmalı
Şiir mi yazmalı
Ağlasam mı?
Somurtsam mı?
Binlerce çikolata mı?
Yoksa aç kalmak mı?
Nasıl kurtulurum ümitsizlikten
Her şey tersine giderken
Düze mi döndürsem
Ağlamak istiyorum
Bakmayın bana
Umursamazlığıma
Mutsuzum ben
Siz her tarafta gülüşürken
YARI ÇIPLAK
Uygun
değilim ben
Ne
sevmeye ne sevilmeye
Anlamadan,
görmeden
Yanımda
yatanı sevmeden
Yarım
örtü bunalmışlık
Beni
sevmeyen ve sevmediğim
Bırakıp
gitmek istediğim
Yarı
çıplağım ben
Yanlış
ve yanlışım
Her
gün yüzüne baktığım
Bir
enkazım
Yarım
yanlış
Yarım
kaza
Nefessiz
bir ortamda
Yarım
çıplak
Tamamım
yorgun
Kendi
başıma olmayan
Bir
eksik
Ve
iki yanlışım
KİM
BİLİYOR
Çocuk
mu büyük mü?
Çocuklar
saçma
Büyükler
mantık mı?
Kim
biliyor tavşankulakları
Çocukların
Verin
aslankuyruğunu bana
Takıp
dolaşacağım dört bir yanda
Oyunlar
çocukların mı?
Yanılıyorsun
bu kitap benim
Yanılıyorsun
ben çocuk değilim
Yanılıyorsun
susmayacağım
Ben
çocuk olmak zorunda değilim
BENİM
DÜNYAMDA
Okunmayı
bekleyen kitaplar
İçlerinde
maceralar
Bitirmek
istediğim
Ama
keşke hiç bitirmeseydim
Unutsaydım
Ve
en baştan okusaydım
Bir
dünya yaratmak
Özgürlüğü
ve mutluluğu
Tatmak
Kuşlar
ve doğa
Bir
de ben dünyamda
GÜNEŞ
DOĞMA VAKTİ
Saat
sabah altı otuz
Ağaçlarda
kuşlar
Günün
ilk saatleri
Huzur
ve sessizlik
Saati
Yarım
yamalak aydınlık
Hafif
karanlık
Soğuk
bir esinti
Temiz
bir koku
Günün
en çok
Kendim
olduğum saati
GÜVENSİZ
Gecenin
bir yarısı
Başımda
şapka
Süzülen
saçlar
Rüzgâr
estiğinde ki
Ürperme
hissi
Kendimi
ya koruyamazsam
Düşüncesi
Gecenin
bir yarısı
Sokakta
Ağaçların
yanında
Kaldırımda
Sokak
lambasının altında
Gecenin
bir yarısı
Çıkamıyorum
sokağa
Ya
biri beni izliyorsa
BEN
BİR KADINIM
Bir
kadınım ben
İstediğimi
giyemem
Dışarı
çıkamam
Korkuyorum
Gece
takipteki karanlıktan
Evde
hizmetçiyim, aşçıyım, bakıcıyım
En
ufak sıkıntıda dayak yiyenim
Öldürülenim
Arkamdan
Yazık
oldu, Ne yapmış?
Öldürüldüm
ve suçluyum
KIŞ GÜNÜ
Düşmüş
yapraklar
Kaplanmış
yollar
Sessiz
gece ve gün
Kar
yağmış
Kış
gelmiş
Yürüyorum
Ellerim
donmuş
Burnum
kırmızı
Atkım,
şapkam
Gidiyorum
soğuğa
Sonsuz
beyazlığa
BABASININ KIZI
Babamla
öğrendim
Tadilat
ve tamiri
Tablolarımı
astım
Kapı
kolunu yaptım
Tek
başıma kaldım
Prizimi
onardım
Yatağımı
yaptım
Aç
kalmadım
Yaşadım
Kimseye
de
İhtiyaç
duymadım
YAŞAM VAR
Ağaçlarda
yavrular
Mermi
isabet etmemiş
Anneleri
ölmemiş
Zehirlenmemiş
köpekler
Parkta,
bahçede
Neşe
ve mutluluk içindeler
Başlarına
vurulmamış kedilerin
Sevgilerle,
merhametlerin
DELİRENLER KULÜBÜ
Mantıkla
saklambaç
Nereye
gitti bu haylaz
Bir,
iki, üç, dört, beş, on
Bu
oyun son
Delilik
Yakalamaya
çalışacak
Ama
bizi bulamayacak
On
bir, on iki, yirmi
Oyunumuzdaki
yeri
Ebe
olmak
Bizi
bulmaya çalışmak
Otuz,
kırk, elli
Delilik
buldu beni
Baya
sinirli
Atmış,
yetmiş
Oyuna
katılmış beyin
Uyulmayan
kurallar
Bitecek
oyunlar
Sonunda
Mantık
ve beyin kaçmış
Bir
tek
Delilik
kalmış
VE DİRENENLER KULÜBÜ
Hatırlayın
Kaçtı
mantıkla beyin
Delilikle
baş başa
Yıllardır
bir odada
Ben olmam
artık
Başka yere
bakın
Belki
kaybettiklerimi
Bulursunuz
Uyarayım
sonsuza dek yok olursunuz
Delilik
delirtti beni
Yalnız
kalmasın dedim
Bırakıp
gidemedim
Çıkarsam
odadan
Dikkat et
bana
Deliliğin
bana yaptığını
Yapmayayım
sana
HAYATLA BİRLİKTE
Yazmak istiyorum ben
Kalemlerimi bir bulabilsem
Okuyacağım kitaplar
Çözülmemiş sorular
Resim yapmak
Düşünceleri bir kenara
bırakarak
İleri sarmak zamanı
Öğrenmek hayatı
Boşlukları doldurmalı
Yoksa yaşamın ne anlamı
kaldı
ÖZGÜRLÜK
Ağaçların arasında
Denizin kenarında
Özgürlük var doğada
Dağları, tepeleri aşabilir
Okyanuslara ulaşabilirim
Bir dere kenarında
Nefes alabilirim
Sessiz bir ortamda
Kuş cıvıltılarıyla
Dünyayı sevebilirim
MUTLU YILLAR
Heyecanla insanlar
Ağaçları kuruyor
Şarkılar söylüyor
Hediyeler açılıyor
Gece yarısı geliyor
Mutlu yıllar deniyor
DUYGULAR
Bir kutlama sokaklarda
Herkes burada
Bağırıyor insanlar
Mutluluğa
Yaşam yitirilmiş
Ağlıyor sokaklar
Mutsuz güneş
Kendini bitirmiş
Doğum var
Küçücük ayaklar
Babası gelecek
Ve onu çok sevecek
Bitirilmiş okul
Yeni insanlar
Meslek bulamicaz diye
Seviniyorlar
Yalnızım ben
Sizin yüzünüzden
Ağlamışım durmadan
Kimse beni duymadan
GEÇEN ZAMAN
Dünümüz bugün olmuş
Bitmesini istediğimiz
Yok olmuş
Yorumlar
Yorum Gönder